سياوش ظهيرالديني معتقد است؛ اگر اقداماتي كه قرار است براي بهبود وضع عرصه موسيقي و اقتصاد موسيقي انجام دهند، در حد حرف نباشد، بايد براي جوانان هنرمند موقعيت‌هايي فراهم كنند. اگر اقداماتي كه قرار است براي بهبود وضع عرصه موسيقي و اقتصاد موسيقي انجام دهند در حد حرف نباشد، بايد براي جوانان هنرمند موقعيت‌هايي براي كار جدي فراهم كنند تا در آينده موسيقي ما به سمت شكوفايي حركت كند. «سياوش ظهيرالديني» نوازنده قديمي ويلن در گفت‌وگو با ايلنا گفت:

 

موسيقي ما نياز به حمايت دارد كه اين حمايت شامل رسيدگي از لحاظ مالي به هنرمندان و تقدير و تشكر از هنرمندان باسابقه است همچنين بايد مشوق هنرمندان تازه وارد به عرصه موسيقي باشيم.وي درباره اين‌كه چگونه مي‌توانيم سطح اركستر سمفونيك را ارتقا دهيم، خاطرنشان كرد:

 

به‌طور كلي اگر مي‌خواهيم اين اركستر حالت ايده‌آلي به خود بگيرد بايد از استادان و هنرمندان پيشكسوت دعوت كنيم تا دوباره اين اركستر را سرپا سازند، همچنين در چند سال اخير خيلي از هنرمندان ما كه در اركستر سمفونيك كار مي‌كردند دلسرد شده‌اند كه با هماهنگي‌هاي لازم بايد دوباره آنها را به اين عرصه بازگردانيم.

 

ظهيرالديني در ادامه درباره اين موضوع با صراحت گفت: چه هنرمندان جوان و چه پيشكسوتان بايد حمايت شوند تا موسيقي و اركسترهاي ما بتوانند جاني دوباره بگيرند. به نظر من؛ يك بي‌نظمي در اركسترهاي ما به وجود آمده است كه بايد هنرمندان را دور هم جمع كنيم و با يك تصميم خوب جلوي ازهم پاشيدگي اين اركسترها را بگيريم.

 

وي همچنين با تاكيد بر اين‌كه با كمك‌هاي مالي و معنوي مي‌توانيم از هنرمندان نيز در تمام زمينه‌ها استفاده كنيم، افزود: زماني كه يك هنرمند را ازنظر مالي تامين كنيم آن هنرمند موظف مي‌شود كه براي آن كار دل بسوزاند و كار درست را انجام دهد.

 

براي مثال در زمان آقاي مشكات؛ ايشان با هنرمندان قرارداد امضا مي‌كردند و همه هنرمندان را تامين مي‌كردند و درمقابل از آنها مي‌خواستند كه فقط به فكر كارها و پيشرفت اركستر باشند و اگر نوازنده‌اي خلاف اين كار عمل مي‌كرد، قراردادش فسخ مي‌شد. پس نتيجه مي‌گيريم كه درحال حاضر بيش‌ترين ضعف هنرمندان مشكلات مالي و عدم حمايت آنهاست.

 

< قبلی		بعدی >