در ميان امواج كوتاه و بلند صدها فيلم و سريال، صدايي آشنا باز هم به گوش مي‌رسد؛ صدايي كه براي ما تداعي‌گر بازيگراني چون «آلن دلون»، «آل پاچينو»، «آميتاپاچان» و... است. صداي ماندگار پيشكسوتي هنرمند كه حدود نيم قرن است در قالب نقش‌هايي متفاوت و موثر هنرنمايي كرده است. خسرو خسروشاهي از دهه 40 وارد دوبله شد و از آن زمان تاكنون در بسياري از فيلم‌هاي ايراني و خارجي صداپيشگي و مديريت دوبلاژ كرده است.

 

 

خسروشاهي دوبلور آلن‌دلون و آل‌پاچينو

او اكنون در آستانه 70 سالگي به سر مي‌برد اما اين روزها ترجيح مي‌دهد بيش‌تر روزگار را در خانه سپري كند، چرا كه معتقد است «دوبله دچار روزمرگي شده و ديگر جايي براي عرض اندام ندارد». اين دوبلور پيشكسوت در گفت‌وگو با ايسنا درباره فعاليت حال حاضرش در عرصه مديريت دوبلاژ و گويندگي، گفت:

 

نزديك به 9 ماه است كه ديگر كار دوبله را جدي دنبال نمي‌كنم و آخرين كاري كه داشتم دوبله دو فيلم سينمايي بود كه طي 20 روز گذشته انجام دادم، چرا كه در حال حاضر ديگر فيلمي كه بتوان تمام وقت را براي دوبله پاي آن گذاشت و از جان و دل مايه گذاشت و همه حس را براي آن به كار گرفت، نداريم.

 

وي افزود: با وجود مشكلاتي كه در عرصه دوبله وجود دارد، ترجيح مي‌دهم وقتم را در خانه بگذارنم و خودم را خيلي درگير اين مسائل نكنم.او با اشاره به بي‌اعتنايي‌هايي كه به دوبله مي‌شود، خاطرنشان كرد: زماني كه بيش‌تر ساعات تلويزيون در اختيار فيلم‌ها و سريال‌ها باشد، ديگر اعتناي زيادي به دوبله نمي‌شود و زماني هم كه اين بي‌اعتنايي‌ها از سوي بينندگان ديده شود در نتيجه كيفيت آثار پايين مي‌آيد و باعث مي‌شود دوبله برخي كانال‌هاي خارجي از ما بهتر شود.

 

اين مدير دوبلاژ و دوبلور پيشكسوت ادامه داد: در خارج از كشور دوبله برايشان تازگي دارد و وقت بيش‌تري صرف آن مي‌كنند، در حالي كه دوبله در ايران دچار روزمرگي شده است و براي كارهاي خوب هيچ تقديري و برعكس براي كارهايي ضعيف هم هيچ بازخواست و توضيحي وجود ندارد‌؛ بنابراين زماني كه دوبلورها و مديران دوبلاژ مي‌بينند كارهاي خوب و بد هر دو يكسان ارزيابي مي‌شوند، ديگر به فكر بالا بردن كيفيت كارها نيستند و قصد دارند كارها را سريع‌تر پيش ببرند.

 

وي اضافه كرد: شخصا چندين بار به آقاياني كه در رأس كار دوبله قرار دارند گفتم كه دقت بيش‌تري بر دوبله و كيفيت آثار داشته باشيد و مراقب باشيد چرا كه كانال‌هاي خارجي با دوبله‌هاي خوب مي‌خواهند از ما پيشي بگيرند به همين خاطر وقت بيش‌تري را صرف دوبله برنامه‌يشان مي‌كنند.

 

خسروشاهي در ادامه گفت‌وگو با اشاره به مميزي‌هايي كه در دوبله فيلم‌ها و سريال‌ها اعمال مي‌شود، يادآور شد: زماني كه فيلم‌ها و سريال‌ها با سانسور روبه‌رو مي‌شوند ديگر هيچ كاري نمي‌توان انجام داد چرا كه هيچ كشوري در دنيا وجود ندارد كه مطابق فرهنگ كشوري ديگر فيلم بسازد مگر اين‌كه كشورهاي همسايه گاهي اوقات مطابق با فرهنگ برخي كشورها فيلم و سريال تهيه كنند.

 

همه فيلم و سريال‌هايي كه از كشورهاي خارجي خريداري مي‌شود با فرهنگ ما همخواني ندارند به همين خاطر پخش آنها با موازين اخلاقي كشور ما هماهنگ نيست و ما يا نبايد آنها را دوبله كنيم يا اگر دوبله مي‌كنيم حتما بخش‌هايي از آنها را حذف كنيم.او با تاكيد بر اين‌كه سانسور نكردن بخش‌هايي از فيلم و سريال‌هاي خارجي براي عاقبت جوانان خوب نيست و حتما بايد بخش‌هايي از آنها حذف شوند، خاطرنشان كرد: بخش‌هايي از فيلم‌ها و سريال‌هاي خارجي براي اخلاق خانواده‌ها و همچنين عاقبت جوانان ما خوب نيست و حتما بايد سانسور شوند.

 

در حال حاضر بسياري از كانال‌هاي ماهواره‌اي هستند كه فيلم‌هايي را با كيفيت‌ پايين دوبله مي‌كنند و هيچ‌گونه سانسور‌ي هم ندارند، ولي متاسفانه بينندگان خيلي زيادي جذب آنها مي‌شوند و مثل يك معتاد‌ و عاشق و ديوانه اين برنامه‌ها را دنبال مي‌كنند و حتما سر ساعت پخش بايد سكوت مطلق حاكم باشد تا بتوانند تماشا كنند به‌طوري كه حتي اگر يك روز هم بنا به دلايلي سيگنال نداشته باشند يا مشكل پخش داشته باشند به هر دري مي‌زنند تا از طريق همسايگان و... اين فيلم و سريال‌ها را دنبال كنند.

 

خسروشاهي در ادامه صحبت‌هاي خود خطاب به جواناني كه در عرصه دوبله فعاليت دارند، گفت: با اين شرايط موجود در دوبله، به عقيده من جوانان اگر به هر شغلي جز دوبله روي بياورند موفق‌تر مي‌شوند؛ چرا كه جوانان با يك حد و حدودي وارد دوبله مي‌شوند و در همان حد و حدود باقي مي‌مانند و جايي براي پيشرفت ندارند به دليل اين‌كه در اين عرصه جايي براي عرض اندام ندارند.

 

او بيان كرد: اگر جوانان از من به عنوان پيشكسوت بپرسند مي‌گويم كه اصلا به دوبله وارد نشوند؛ البته بدان معنا نيست كه در حال حاضر كه به اين دوران رسيدم از روي دلسردي اين حرف را مي‌زنم، نه اصلا اينطور نيست بلكه من مثل پدري حرف مي‌زنم كه خير و صلاح فرزندش را مي‌خواهد.

 

خسروشاهي در ادامه درباره شرايط گذشته صداپيشگي يادآور شد: در آن زمان شرايطي حاكم بود كه هر دوبلوري نمي‌توانست به جاي هر هنرپيشه‌اي صحبت كند. ورود دوبلورها به واحد دوبلاژ راحت بود و خيلي سخت گرفته نمي‌شد ولي هر گوينده‌اي نمي‌توانست به جاي هر كسي صحبت كند.

 

دوره ورود ما به دوبله‌، دوره شكوفايي دوبله بود و كارها ماشيني نشده بود ولي در حال حاضر در دوبله يك جوان چه چيزي مي‌تواند ياد بگيرد؟ زماني كه يك فيلم را يك بار مي‌بينيم و در يك روز هم ضبط مي‌كنيم و اصلا فرصتي براي فكر كردن‌، آناليز كردن رل‌ها‌، شخصيت‌ها و... نداريم قطعا نمي‌توان چيزهاي جديدي از آن آموخت.

 

او در اين راستا ادامه داد: ‌البته لازم به ذكر است كه فراواني كار موجب ماشيني شدن و عجله و سرعت در كارها شده است. در حال حاضر همه شبكه‌ها فيلم‌هايي را به روي آنتن مي‌برند، بنابراين نمي‌توان منتظر فلان گوينده باشيم تا شرايط جسماني‌اش اجازه بدهد تا گويندگي در فلان فيلم را قبول كند يا اصلا دلش بخواهد كه به جاي فلان هنرپيشه صحبت كند يا خير؛ براي گويندگي بايد شرايط از هر لحاظ اعم از دستمزد‌، شرايط روحي و... مهيا باشد تا بتوان يك فيلم را به بهترين شكل ممكن دوبله كرد.

 

اين دوبلور پيشكسوت درباره دوبله فيلم‌ها در گذشته توضيح بيش‌تري داد و گفت: آن موقع، زماني كه مي‌خواستيم يك فيلم را دوبله كنيم يك روز قبل، همه گويندگان جمع مي‌شدند و با يكديگر درباره شخصيت‌ها صحبت مي‌كردند و بعد فيلم را دوبله مي‌كردند با اين كارهم گويندگان از نقشي كه قرار است جاي آن صحبت كنند مطلع بودند و هم در نهايت مي‌دانستند كه داستان فيلم به كجا ختم مي‌شود ولي حالا ديگر اين طور نيست و فرصتي براي اين صحبت‌ها وجود ندارد.

 

 

< قبلی		بعدی >