30 سال از جنگ انگليس و آرژانتين مي‌گذرد اما گويي درگيري‌هاي دو كشور سوداي خاموشي به سر ندارد. فالكلند، جزيره مورد مناقشه در آن سال‌ها مانند توپي بين دو طرف رد و بدل مي‌شد و در نهايت فالكلند انگليسي دوباره به انگليسي‌ها برگشت. جنگ تمام شد اما آتش خشم آرژانتيني‌ها ماندگارماند. اين خشم حتي روحيه نژادپرستانه مشاهير آرژانتين را بيش‌تر كرد تا آنجا كه مارادونا در جام جهاني 1986 با دست گلي وارد دروازه انگليس كرد و پس از آن دستانش را دستان خدا ناميد.

 

 

تداوم درگيري‌هاي لفظي آرژانتين و انگليس بر سر جزاير فالكلند

اين جنگ با حمله ناگهاني آرژانتين در تاريخ دوم آوريل 1982 به اين جزاير دورافتاده آغاز شد. در نهايت هنگامي كه مارگارت تاچر، نخست‌وزير وقت انگليس دستور اعزام يك نيروي ضربت دريايي براي بازپس‌گيري اين جزاير كه از سال 1833 تحت حاكميت انگليس بود را  داد جنگ با شكستي تهديدآميز براي آرژانتين به پايان رسيد. نيروهاي انگليسي در اين جنگ پس از سفري طولاني ابتدا حمله‌اي را از جانب دريا آغاز كردند و از فراز تپه‌اي به بالاي تپه ديگر جنگيدند تا كنترل اين جزاير را بازپس‌ گيرند.

 

در مجموع در اين جنگ 255 نيروي انگليسي كشته شدند. حال سي سال از آن ماجرا مي‌گذرد و هر دو كشور مراسم جداگانه‌اي در خاك خود برگزار كردند. به گزارش خبرگزاري فرانسه، كريستينا كرچنر، رئيس‌جمهوري آرژانتين در سخناني حاكميت انگليس بر اين جزاير پرمناقشه را احمقانه خواند.

 

كرچنر در يك سخنراني 20 دقيقه‌اي خطاب به كهنه‌ سربازان جنگ 74 روزه بر سر جزاير فالكلند گفت: احمقانه است وقتي كه خاك اين جزيره در سكوي قاره‌اي ما قرار دارد، از 14 هزار كيلومتر دورتر مدعي حاكميت اين جزاير باشيم. كرچنر براي حضور در مراسمي به شهر اوشوآيا كه جنوبي‌ترين شهر جهان است، سفر كرد تا به 649 قرباني آرژانتيني جنگ بر سر جزاير فالكلند اداي احترام كند. فرناندز دي كرچنر، رئيس‌جمهور آرژانتين سه دهه پس از نبرد فالكلند در حالي ياد قربانيانش را گرامي مي‌دارد كه سخنانش نمك به زخم قديمي مي‌پاشد.

 

او مي‌گويد، آن نبرد به صورت ديپلماتيك، فرهنگي و سياسي هنوز در جريان است. پاي غرور ملي در ميان است و صد البته منابع طبيعي. ذخاير نفتي در اين جزاير واقع در اقيانوس اطلس جنوبي بسيار زياد ارزيابي مي‌شود. كرچنر تاكيد كرد: بوینس آيرس به منافع سه‌هزار تن از ساكنان فالكلند كه وفادار به انگليس هستند، احترام مي‌گذارد.

 

وي افزود: ما خواهان چيزي جز گفت‌وگو ميان دو كشور براي بحث درباره مسئله حاكميت با احترام به منافع ساكنان جزاير فالكلند طبق قطعنامه‌هاي سازمان ملل نيستيم. اين يك بي‌عدالتي است كه در قرن 21 مجموعا 16 جزيره مستعمره همچنان در جهان وجود داشته باشند كه 10 مورد از اين جزاير تحت حاكميت انگليس قرار دارند. خانم رئيس‌جمهور در حضور كهنه‌سربازان كه در مراسم يادبود قربانيان جنگ گردآمده بودند، عنوان كرد: «اين نبرد ابدي است. ولي ديگر با خشونت همراه نخواهد بود؛ جنگي ديپلماتيك، فرهنگي و سياسي.»

 

به اين ترتيب مناقشه قديمي با وجود شكست سنگين آرژانتيني‌ها پاياني به خود نخواهد ديد و در يادبود 30 سالگي اين نبرد دوباره احساسات به اوج خود مي‌رسد. رئيس‌جمهوري آرژانتين در ادامه اظهارات خود گفت: ما خواهان عدالت هستيم تا انگليس به چپاول منابع طبيعي و محيطي ما ادامه ندهد. در انگليس نيز ديويد كامرون، نخست‌وزير اين كشور در اظهاراتي تاكيد كرد، كشور وي سرسختانه متعهد به حمايت از حق ساكنان فالكلند براي تعيين آينده خودشان است.

 

وي اظهار داشت: 30 سال پيش در چنين روزي مردم جزاير فالكلند متحمل تهاجمي شدند كه هدف آن ربودن آزادي و شيوه زندگي اين مردم از آنها بود. دولت آرژانتين در سازمان ملل متحد از نظامي ساختن اطلس جنوبي شكايت كرد كه با پشتيباني چندين كشور ديگر امريكاي لاتين همراه شد. همچنين صحبت از تحريم كالاهاي مستعمره‌هاي بريتانيايي و بازگرداندن كشتي‌هاي برآمده از مالويناس مطرح شده است. معترضان آرژانتيني برج انگليسي در بوينس‌آيرس را كه نمونه‌اي از بيگ بِن لندن است، به اشغال خود در آوردند. تاريخ همواره تكرار مي‌شود.

 

از سوي ديگر در بوینس‌آيرس، انبوهي از معترضان در تظاهراتي اطراف ساختمان سفارت انگليس در اين شهر اقدام به پرتاب سنگ و كوكتل مولوتف به سوي نيروهاي پليس كردند و پليس نيز با گاز اشك‌آور، ماشين‌هاي آبپاش و گلوله‌هاي پلاستيكي به معترضان حمله كرد. پليس اعلام كرد: تعدادي از معترضان در درگيري‌ها جراحت‌هاي سطحي برداشتند. وزارت امور خارجه انگليس نيز آنچه را كه اقدامات خشونت‌آميز اقليت در اعتراضات خواند، محكوم كرد.

 

اين وزارتخانه اعلام كرد: ما از دولت آرژانتين انتظار داريم تا به وظايف خود تحت كنوانسيون وين عمل كند و قانون را درباره تظاهركنندگاني كه دست به اعمال مجرمانه زدند، به‌طور كامل اجرا كنند. به گزارش روزنامه ديلي تلگراف، معترضان پس از آن‌كه تلاش كردند به ساختمان سفارت انگليس در آرژانتين حمله كنند، با پليس درگير شدند.

 

معترضاني كه ماسك بر صورت داشتند، اقدام به آتش زدن پرچم انگليس و پرتاب سنگ و كوكتل مولوتف به سوي افسران پليس در اطراف ساختمان سفارت كردند. آنها همچنين آدمك‌هاي شاهزاده ويليام، شاهزاده انگليسي كه اخيرا ماموريت شش‌ هفته‌اي به جزاير فالكلند داشت را آتش زدند.

 

تاريخچه جنگ

سي سال پيش در دوم آوريل 1982سربازان امريكايي وارد مجمع‌الجزاير فالكلند شدند كه مالكيتش در دستان انگليسي‌ها بود. سربازان پرچم آبي و سفيد آرژانتين را برافراشته و اين جزاير را به نام اسپانيايي مالويناس خواندند. در منطقه «ريو دلا پلاتا» ديكتاتوري خونخوار نظامي حكم مي‌راند كه به شكنجه، كشتار و سربه‌نيست كردن دگرانديشان مي‌پرداخت.

 

با اين حال زماني كه بحث بر سر غرور ملي بود، همه با هم يكپارچه مي‌شدند. صدها هزار تن در قلب پايتخت ژنرال‌هايي را ارج مي‌نهادند كه باعث به راه افتادن سيلي از تبهكاري‌ها و هرج و مرج‌هاي اقتصادي بودند.ژنرال خودكامه لئوپولدو گالتيري در حضور انبوهي از مردم آرژانتين فرياد مي‌كشيد: «اگر مي‌خواهند بيايند، بيايند. ما با آنها وارد نبرد خواهيم شد.» و منظورش از «آنها»، انگليسي‌ها بود. مارگارت تاچر، ناوهاي جنگي خود را روانه منطقه كرد. نيروي دريايي سلطنتي از راه رسيد، كشتي‌ها در آب غرق و هواپيماها به آتش كشيده شدند.

 

آرژانتيني‌ها 80 روز بعد نبرد و جزاير را به انگليسي‌ها واگذار كردند. روز بيستم ژوئن 1982 بار ديگر پرچم انگليس در اقيانوس اطلس برافراشته شد. 649 آرژانتيني جان خود را از دست دادند كه بسياري از آنها را سربازان وظيفه عادي تشكيل مي‌دادند. تلفات نيروهاي انگليسي نيز 258 تن بود.سال‌ها بعد صدها كهنه سرباز بازمانده از اين جنگ دست به خودكشي زدند آن‌گونه كه تروماي فالكلند هنوز هم به قوت خود باقي است. انگليسي‌ها در سال 1833 اين جزاير يخي را 12 هزار كيلومتر دورتر از خاك خود به تصرف درآورده بودند؛ جزايري كه با آرژانتين تنها 500 كيلومتر فاصله دارد.

 

از نظر نظامي پرونده فالكلند بسته شده است. آن شكست جنگي پرونده نظاميان را در آرژانتين بست و در سال 1983 دموكراسي به اين كشور بازگشت. ارتش ديگر در اين كشور نقشي ندارد. جزاير فالكلند نيز با جنگنده‌هاي اروپايي كنترل مي‌شوند؛ ميراژ‌هاي فرانسوي هم ناوگان هوايي ارتش آرژانتين را تشكيل مي‌دهند.

 

برخي از بازندگان سكوت در پيش گرفته‌اند. برخي ديگر اما، در اين باره حرف مي‌زنند. برخي گهگاه در قالب جهانگرد به منطقه باز مي‌گردند. تعاريف آنها فيلم‌ها، كتاب‌ها و روزنامه‌ها را پر كرده است. آنها تعريف مي‌كنند كه چطور مورد سوءاستفاده مافوق‌هاي خود قرار مي‌گرفته‌اند.برخي در خانه‌هايشان سرخورده به حاشيه‌اي خزيده‌اند.

 

مارچلو وايخو كه هفت ماه تمام در نبرد فالكلند حضور داشته است، مي‌گويد: «مي‌خواستم چيزهايي را روشن كنم ولي ديگران دركم نمي‌كردند.» او به تازگي براي درمان سرخوردگي خود به منطقه رفت و در مسابقه دوي ماراتن در آنجا شركت كرد.برخي ديگر هم با شمع به كليساي داروين در جزيره رفته و براي كشته‌شدگان طلب آمرزش مي‌كنند. يكي از بازماندگان جنگ مي‌گويد: «گويي يك كوله پشتي را به خاك سپرده‌ايم اما 30 سال تمام است آن را با خود به هر كجا مي‌بريم.»

 

 

< قبلی		بعدی >