حضرت آيت‌الله خامنه‌اي رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار با خانواده مرحوم حاج عبدالله والي با اشاره به آثار اخلاص و بركات استقامت در كار، خاطرنشان كردند: كارهاي خالصانه و بي‌هياهو در كل بناي جمهوري اسلامي اثر مي‌گذارد و آن را مستحكم مي‌كند.به گزارش ايسنا، متن زير چكيده‌اي از بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار اخير با خانواده مرحوم حاج عبدالله والي است:

 

بسم‌الله الرحمن الرحيم

مرحوم آقاي حاج عبدالله والي يكي از آدم‌هايي است كه قطعاً در تاريخ انقلاب و تاريخ كشور اسمش خواهد ماند و نامش به نيكي ياد خواهد شد؛ خداوند درجاتش را عالي كند.من با اين‌كه ايشان را از نزديك نديده بودم و هيچ يادم نمي‌آيد كه با ايشان ملاقاتي داشته باشم، اما دورادور ايشان را مي‌شناختم، مي‌دانستم كه در بشاگرد مشغول خدمات با ارزشي هستند. منطقه را هم من مي‌شناختم، به قول خودشان، بِش گرد.

 

ما ايرانشهر كه بوديم، از منطقه‌هاي دلگان و بشاگرد و ميناب- چون دلگان سر راه بشاگرد به ايرانشهر است، همه‌اش سر راه ميناب است- بعضي از دوست و آشناهاي ما با زحمت اين راه سخت و طولاني را طي مي‌كردند و به ديدن ما مي‌آمدند. از بشاگرد گاهي پيش من مي‌آمدند.

 

يك وقت از آنجا يك پيرمردي آمد كه يك جنبه روحاني داشت- اهل علم نبود، يك پارچه سفيدي سرش پيچيده بود- يادم هم نيست اسمش چه بود. آمد و از فقر آن مردم شكايت مي‌كرد. يك عبارتي به‌كار برد كه از بس من خوشم آمد، بعد از سي و چند سال، تا حالا يادم مانده. گفت: آنجا «هاي‌هاي آب است و واي وايِ نان»! آن طرف‌هاي دلگان آب زياد است، ولي زمين نيست، در نتيجه نان نيست. قبل از انقلاب مثل اين‌كه اين‌جا بكل وجود خارجي نداشت، يعني دستگاه‌هاي حكومتي اصلاً به آنجا اعتنايي نداشتند.

 

آنوقت بعد از انقلاب، يك مرد جوانِ مومنِ انقلابي پا مي‌شود مي‌رود آنجا، همه دلبستگي‌هايش را، از شهر و خانه و زندگي، به مركز ماموريت منتقل مي‌كند و برادرهايش را هم مي‌كشاند، دنبال خودش مي‌برد. شماها هم انصافاً ايستاديد... شما زندگي و خانواده و زن و بچه و مادر و پدر و همه اينها را گذاشتيد اين‌جا، رفتيد آنجا بي‌سرو صدا مشغول خدمت شديد، نه جايي ثبت كرديد، نه جايي تابلو زديد.

 

بعضي‌ها هستند، هر كاري مي‌خواهند بكنند، قبل از اين‌كه كار انجام بگيرد، تابلويش را مي‌زنند! مدت‌ها اين تابلو آنجاست، هيچ كاري هم انجام نگرفته. بعضي ها هم نه، كار را انجام مي‌دهند، هيچ تابلويي هم ندارد. كار مرحوم حاج عبدالله والي و شماها از اين نوعِ دوم است، يعني بي‌تابلو رفتيد و براي خدا كار واقعي كرديد، اينها خيلي با ارزش است.

 

شما بدانيد، اينجور كارهاي بي‌سروصدا و خاموش و خالصانه، نه فقط براي شما پيش خداي متعال درجه و مرتبه درست مي‌كند، بلكه در كل بناي جمهوري اسلامي اثر مي‌گذارد، مثل سيماني است كه در يك بنايي تزريق كنند و آن را مستحكم كنند. با انجام اينجور كارهاي مخلصانه، بناي جمهوري اسلامي مستحكم مي‌شود بدون اين‌كه كسي بفهمد.

 

يعني وقتي در گوشه و كنار كشور، در بين مردم، كساني هستند كه كار را براي خدا مي‌كنند، كار را مخلصانه انجام مي‌دهند، دنبال هياهو و جلب نظر اين و تحسين آن نيستند، يكي از خواصش اين است كه اصلاً خود اين بنا را مستحكم مي‌كند، مثل روحي كه در يك كالبدي بدمند. بنابراين، اين كارهاي شماها اينجور ارزش دارد...

 

اين اخلاص و تداوم كار، خيلي ارزش دارد. ببينيد، در اين كارهاي معنوي و توسلات و دعا و ذكر و اينها هم روايت داريم كه كار را تداوم بدهيد. در روايت دارد كه حداقل مدتي كه شما يك عملي را انجام مي‌دهيد، يك سال باشد. فرض بفرماييد شما بنا مي‌گذاريد يك نمازي را كه مستحب است، هر شب يا در شب معين خودش در هفته، بخوانيد.

 

مي‌گويند حداقل يك سال اين را ادامه دهيد، هرچند بهتر اين است كه انسان تا آخر عمر ادامه بدهد. يعني تداوم، يك عنصر جديدي است غير از خودِ اصلِ شروعِ عمل. «فلذلك فادع و استقم كما امرت» . استقامت، يعني همين كار را در همان خط و جهت درست دنبال كردن. الحمدلله شما استقامت كرديد...

 

اين را هم من به شما خانمها- به‌ويژه همسران- بگويم؛ بخش عمده از ثواب كاري كه انجام مي‌گيرد، مال شماست، چون شماها اگر چنانچه همراهي نمي‌كرديد، نق مي‌زديد، دعوا مي‌كرديد- اين چه وضعي است؟ اين چه زندگي‌اي شد؟ شما كه اين‌جا پيداتان نمي‌شود- مردان شما ديگر طاقت نمي‌آوردند. بالاخره هرچه هم آدم انگيزه داشت، ديگر نمي‌توانست. اين همراهي شماهاست كه به اينها دل داد، جرأت داد، و رفتند؛ اينها خيلي مهم است...

 

 

< قبلی		بعدی >