| بهروز پايدار |دو ماه از انتصاب رحمت اميني به عنوان رئيس مركز هنرهاي نمايشي حوزه هنري مي‌گذرد و صرفا تصميم به تغيير شكل برگزاري يك جشنواره، برونداد اين شصت روز است! در واقع بيش از ده‌ها كارمند و كارشناس هنرهاي نمايشي حوزه هنري با همفكري و بهره‌گيري از تجارب مدير جديد به اين نتيجه رسيده‌اند كه جشنواره تئاتر ماه را كه بايد فقط يكي از ده‌ها فعاليت اين مركزباشد، به شكل ديگري برگزار كنند. با اين دريافت جديد و نتيجه زحمات گروه ياد شده، لازم است مواردي به ايشان يادآوري شود:

 

هر جا كه درباره شرح وظايف حوزه هنري توضيحي آمده است تاكيد شده كه اين نهاد برآمده از انقلاب اسلامي براي الگو‌سازي و ارايه نمونه‌هايي كه براي عموم هنرمندان قابل استناد و اتكا باشد، از بودجه عمومي(بيت‌المال) برخوردار شده و متعاقب آن تا امروز به دستگاهي عريض و طويل تبديل شده است. به قول صفار هرندي وزير ارشاد دولت نهم، حوزه هنري حوضچه‌اي است كه در آن ماهي‌هاي خاصي پرورش داده مي‌شود.  از ديگر وظايف حوزه هنري كه در دهه اخير بر آن تاكيد شده كشف و شناسايي هنرمندان خلاق و توانمندي است كه بر اساس ارزش‌ها آثار هنري مي‌آفرينند. موضوعي كه متعاقب آن، بايد پرسيد:

 

اولا، باتوجه به اين‌كه جشنواره تئاترماه شش دوره برگزارشده، در انجام وظيفه حوزه هنري توفيقي به دست آمده است؟ ثانيا، هنرمندان مكشوف و شناسايي شده قبلي حمايت شده‌اند و آيا ارزيابي انجام شده كه مشخص شود اين استعداد‌ها در چه شرايطي هستند؟

آيا براي پرورش و شكوفايي اين استعدادها برنامه‌ريزي شده و اساسا چنين موضوعي مورد نظر مسئولان حوزه هنري هست يا خير؟

براي رسيدن به پاسخي اجمالي براي پرسش‌هاي ياد شده كافي است برونداد مركز هنرهاي نمايشي حوزه هنري بررسي شود. به اين ترتيب به وضوح مشخص مي‌شود كه نتايج حاصل به هيچ‌وجه شايسته نيست. چون به عنوان نمونه در ستاد مركزي حوزه هنري در تهران، با وجود سه تالار حرفه‌اي، به اجراي چند نمايش مهجور و محدود كه بودجه‌اي بسيار اندك به آنها اختصاص يافته و چاپ چند كتاب محدود مي‌شود.  بنابراين اوضاع، از رحمت اميني كه چهره‌اي باتجربه و علمي است و سال‌ها در عرصه تئاتر تلاش كرده توقع مي‌رود كه با نگاهي عميق‌تر و كاربردي‌تر، چراغ رو به خاموشي تئاتر حوزه هنري را بار ديگر بيفروزد.

 

 

< قبلی		بعدی >