| مريم مقني‌پور |شايد خستگي و بي‌حالي آن هم در روز‌هاي ابتدايي سال كه همه جا صحبت از طراوات و تازگي بهاريست ذهن بسياري از ما را درگير خود كرده باشد كه بعد از آن همه قول و قرار براي آغاز سال نو حتي حوصله خودمان را هم نداريم وحتي اين‌كه سالي كه نكوست از بهارش پيداست! البته شايد مذكور در صورتي صحت دارد كه اين خستگي و بيحالي به درجه‌اي نرسيده باشد كه حتي درگيري ذهني و مشغله فكري را از ما سلب كند. معمولاً اصطلاح خواب براي زمستان و روز‌هاي سرد به كار برده مي‌شود. اما آنچه ديده مي‌شود عكس اين اصطلاح است.

 

براي مثال اگر در همين روزهاي ابتدايي شروع تحصيلي نود و يك در دانشگاه‌ها ي عالي سر تا سر كشور آمد و شد داشته باشيد دانشجويان عزيز را با چهره‌هايي بس خسته و بي‌انرژي ملاحظه خواهيد كرد كه در راس كلاس و دقيقاً چشم در چشم استاد خميازه مي‌كشند. و اگر بعد از راس كلاس چشمتان به صندلي‌هاي عقب‌تر بيفتد متوجه مي‌شويد ديگران گوي سبقت را ربوده‌اند و بي‌هيچ مقدمه چيني خوابشان برده است. حالا در هر ساعت از شبانه روزهم كه باشد ! چه صبح زود چه دم ظهر چه نيم چاشت و چه عصر.

توصيه ما اين است كه در ساعات بين كلاس اصلاً و ابداً حتي راهتان را هم به سمت نماز خانه كج نكنيد. چرا كه اگر احياناً پشت درب اين سالن كسي دراز نكشيده باشد و درب باز شود بوي بد جوراب را مي‌شود ناديده گرفت مسئله اين است كه خودتان متوجه رزرو حدوداً يك متر جا توسط هر دانشجوي محترم خواهيد شد.

عده‌اي از اين مسئله به عنوان حساسيت فصلي ياد مي‌كنند كه كاملاً درست است. كسالت بهاري از ديدگاه پزشكي بيماري محسوب نمي‌شود، بلكه اين حالت ناشي از تغييرات بدن به واسطه گذر از فصل زمستان به فصل بهار است كه ممكن است براي تمام انواع جانداران پيش بيايد.

 

< قبلی		بعدی >