آزاده وحيدنيا :از آنجا كه يكي از كاركردهاي خانواده، ارضاي تمايلات جنسي بوده است، با فروپاشي خانواده، فرد با فقدان ارضاي جنسي مواجه مي‌شود. چنانچه فرصت ازدواج و تمتع جنسي از طريق مشروع ميسر نشود و فرد چنين نيازي را به دليل تجربه جنسي قبلي شديدتر از گذشته احساس كند، به سوي انحرافات جنسي و فساد اخلاقي(روسپيگري) كشيده مي‌شود.

 

احتمال وقوع اين شرايط علي‌الخصوص زماني كه فرد با مشكلات اقتصادي و تامين معاش دست به گريبان باشد و با خانواده و دوستان دچار اختلاف شود و به نوعي طرد شود، شدت مي‌يابد و فرد مطلقه يا مجردي كه توانايي مالي و اقتصادي و اجتماعي را براي تشكيل زندگي ندارد را به سوي مفاسد مالي و اخلاقي سوق مي‌دهد.

 

يكي از قوي‌ترين همبستگي‌هاي آماري، ميان رضايت از زندگي و وضع ازدواج بوده است. افراد مطلقه، كمترين ميزان رضايت را ابراز كرده‌اند. كمبل اظهار مي‌كند كه سه نوع رضايت قابل تفكيك است. رضايت ناشي از برخورداري و درآمد مناسب و دوم رضايت ناشي از بودن و اين‌كه ما چه كسي هستيم و سوم رضايت ناشي از ارتباط كه به رابطه اجتماع از حيث شدت و درگيري عاطفي برمي‌گردد. به اعتقاد وي رضايت ناشي از بودن با احساس كنترل بر زندگي خود در مقابل اين احساس كه زندگي توسط نيروهاي بيرون از ما كنترل مي‌شود، مرتبط است. رضايت از رابطه نيز از دو جهت بر رضايت از زندگي اثر دارد.

 

از يك‌سو با تامين نيازهاي عاطفي- شناختي و حتي مالي و از سوي ديگر از طريق مهار تمايلات افراد، از آرزوهاي بي‌پايان و ارضا نشدني آنان جلوگيري مي‌كند. به همين دلايل بسيار مهم است كه در جامعه بستر‌سازي مناسب براي تمامي افراد مهيا شود تا همه بتوانند نيازهاي روحي و عاطفي و مالي خود را فراهم كنند و يك زندگي شاداب داشته باشند تا براي ارضاي نياز‌هاي خود به زور و جرم متوسل نشوند. اگر جامعه نيازهاي افراد را در درجه اول مهيا كند كمتر شاهد جرم و جنايت و ارضاي نيازهاي افراد از طريق نا بهنجار و بزهكاري خواهيم بود.

 

* جامعه‌شناس

 

< قبلی		بعدی >