آزاده وحيدنيا:خانواده‌هایي كه نظارت اجتماعي كمتري بر رفتار و امور زندگي و تحصيلي فرزندان خويش دارند در واقع موجب مي‌شوند كه فرزند مطابق هنجارهاي اجتماعي جامعه‌پذير نشود.پرورش شخصيت فرزندان، انتقال مواريث فرهنگي و مذهبي و جامعه‌پذيري از وظايف خانواده است. در واقع خط سير رفتار فرزندان به وسيله والدين تعيين مي‌شود و خانواده هنجارهاي جامعه را به اعضايش انتقال و آنها را با فرهنگ اجتماعي خويش مأنوس مي‌گرداند.

 

كنترل و نظارت اجتماعي ابزار مهمي در تثبيت هنجارهاي اجتماعي محسوب مي‌شود و مي‌تواند مانع بروز و پيداش هرگونه انحراف شود. نظارت ناكافي والدين موجب ارتباط نزديك با دوستان ناباب و كجرو شده و فنون انحراف را ياد مي‌گيرد. در واقع هرچه فرد با فضاي آلوده‌تر تماس بيش‌تري داشته باشد و از طرف دوستان ناباب به ضديت با قوانين مسلط بر جامعه تشويق شود در يادگيري رفتار همنوايان در پيروي از كجروهاي جامعه به هنجارشكني مي‌پردازد و معتاد مي‌شود.

 

روابط والدين با يكديگر و رفتار آنها با فرزندان پايه‌هاي اصلي و اوليه يك خانواده را تشكيل مي‌دهد. نوع و كيفيت اين روابط مي‌تواند در استحكام و بقاي خانواده و تزلزل آن موثر باشد. نوجوان از مشاهده اين‌كه والدين آنها از روابط هماهنگ و توأم با سازگاري برخوردارند علاوه بر احساس مسرّت الگوي عملي مي‌گيرد و نيز درسي واقعي مي‌آموزد كه با ديگران چگونه روابط مسالمت‌آميز و مناسب برقرار نمايند.

 

وقتي ساختار خانواده به شكلي است كه براي اعضاي آن ايجاد امنيت نمي‌كند والدين و فرزندان را از خانواده فراري مي‌دهد و كسي كه از خانواده فراري شد ممكن است اسير گروه‌هاي منحرف اجتماعي شود. اختلاف و عدم سازگاري والدين با همديگر و با فرزند، نتيجه‌اي جز فقر عاطفي و كمبود محبت يا بي‌تفاوتي و بي‌توجهي نخواهد داشت كه اين عامل منجر به هنجارشكني فرزند خواهد شد. پيشنهادهايي جهت پيشگيري از انحراف اجتماعي(اعتياد) مطرح مي‌شود كه در زير به برخي از آنان اشاره مي‌شود:

 

1- پرهيز والدين از مشاجره و ستيزه با يكديگر، آموزش والدين مبني بر داشتن روابط صميمانه با يكديگر.

2- عدم پرخاشگري والدين‌ با فرزندان، آموزش والدين مبني بر داشتن روابط صميمانه با يكديگر.

3- افزايش سطح سواد والدين و آشنا كردن آنان با اصول تعليم و تربيت.

4- پر كردن و غني‌سازي اوقات فراغت سالم.

5- آگاهي دادن به نوجوانان پيرامون معضلات انحراف و عواقب آن و آموزش معاشرت صحيح با همسالان.

6- بازخواست رفتار فرزندان در صورت انجام عمل خلاف با راهنمايي و ايجاد رفتار مسالمت‌آميز.

7- بر قراري ارتباط بيش‌تر والدين با مدرسه از طريق شركت در جلسات انجمن اوليا و مربيان.

8- مراقبت در معاشرت‌هاي فرزندان و نظارت بر نوع دوستان و وضع دوستان.

9- توجه به مسائل و ارزش‌هاي اعتقادي و مذهبي و تقويت آن در فرزندان.

10- رسيدگي والدين به مشكلات مالي، روحي و جسمي و نيز تامين نيازهاي مادي و معنوي فرزندان.

*جامعه‌شناس

 

< قبلی		بعدی >