نقش آثار تلويزيوني مذهبي بر اخلاق عمومي جامعه
| فرهنگ و هنر |
| ابوالقاسم رحيمي| از همان زمان كه در آن سالهاي دور سريال امام علي(ع) توليد و پخش شد شايد همه مردم هم به خوبي ميدانستند كه اين سريال به دليل جنبه مذهبي و اعتقادي اش به يكي از ماندگارترين سريالها تبديل خواهد شد. همچنين سريال اصحاب كهف كه همانند سريال امام علي(ع) به دليل جنبه قرآني اش از پربينندهترين سريالها محسوب ميشد و از محبوبيت بالايي نزد مردم برخوردار بود. سريالهاي «ولايت عشق» كه داستان امام رضا(ع) را روايت ميكرد و نيز سريالهايي همچون «مريم مقدس»،«حضرت يوسف»، «مختارنامه» و...
كه همگي از پر بينندهترين برنامههاي سيما محسوب ميشدند گواه اين ادعا هستند كه مردم كشورمان تشنه اينچنين توليداتي هستند و به دليل باورهاي ديني و مذهبي شان علاقه بسيار زيادي به سريالهاي ديني و مذهبي و حتي فيلمهاي سينمايي دارند. هر چند به زعم بنده مردم كشورمان از تماشاي سريال بيش از فيلم لذت ميبرند و به پرداختن به جزئيات و نيز سريالي شدن داستانها پاسخ مثبتتري ميدهند ولي غرض اصلي توليد فيلم و سريالهاي ديني و مذهبي كه ريشههاي قرآني و تاريخي دارد، است.
از سوي ديگر به اين نكته هم بايد اشاره كرد كه يكي از رسالتهاي سيما اين است كه در راستاي تعميق بينش سياسي و مذهبي مردم گام بردارد. قطعا ابزار هنر و خصوصا فيلم و سريال كه از دامنه مخاطب بالايي برخوردار است يكي از شيوه ها پرداختن به اين موضوع است. چه كسي ميتواند تاثير مختارنامه را در عبرت آموزي و بصيرت افزايي و البته افزايش ارادت آنان به خاندان اهل بيت وامام حسين(ع) انكار كند؟! يا تاثير فيلم حضرت يوسف(ع) را بر عموم جامعه نسبت به برخي مكارم اخلاقي كه دنياي امروز بسيار مبتلا به آن است را چه كسي ميتواند ناديده بگيرد؟!
و همچنين سريال اميرالمومنين(ع) كه آن هم كلاس درس ايمان و جهاد وبصيرت و ولايتمداري بود؟! سواي اينكه هر كدام از آنها مروري بر تاريخ بودند و تودههاي مردمي را كه شايد به دلايل مختلف با تاريخ آشنايي كافي نداشتند را با بسياري از حوادث مهم و تاثيرگذار تاريخي كه ريشه بسياري از اعتقادات و پاسخ بسيار محكمي به برخي شبهات بودند را توجيه و آشنا كرد.
اما استقبال خوب مردم از اين سريالها نشان داد كه مسئولان امر ميبايستي به فكر توليدات بيشتر و متنوعتر در اين عرصه باشند و از هزينه و سرمايهگذاري در اين حوزه دريغ نورزند. چراكه وقتي هاليوود با فيلم و سريالهاي خود به جنگ با عقايد مسلمانان و ايرانيان شيعه ميآيد و براي تاثير گذاشتن بر مردم هزينههاي چندصد ميلياردي هم ميكند مطمئنا صدا و سيماي ما هم با عنايت به همين موضوع ميبايستي در راستاي تقابل با آن تلاش كند و يكي از راههاي آن توليدات ديني جذاب و قوي است.
هرچند مدتي پيش خبرهاي خوشي از روند توليد و ساخت فيلم حضرت موسي به كارگرداني فرجالله سلحشور به گوش رسيد كه تجربه بسيار موفقي را در ساخت سريال حضرت يوسف تجربه كرد و حال با كوله باري از تجربه و سابقه به سراغ حضرت موسي رفته است. اما يك موضوعي كه مطرح است اينست كه چرا اينقدر فاصله بين سريالهاي قرآني يا تاريخي-مذهبي ميافتد؟
يعني با وجود اتمام سريال مختارنامه كه با استقبال بسيار گستردهاي از سوي مردم مواجه شده است 2 يا 3 سال بايد منتظر روي آنتن رفتن سريال بعدي كه احتمالا حضرت موسي است رفت؟ آن هم در شرايطي كه سريالهاي ايراني نزد مردم كشورهاي عربي و اسلامي آسيا و آفريقا و نيز ساير مسلمانان دنيا از مقبوليت بسيار زيادي برخوردار شدهاند و حتي به زعم برخي تاثيرگذاريهاي اجتماعي و سياسي بسيار زيادي هم در بين مردم داشتهاند.
بهطوريكه برخي كارشناسان معتقدند محتواي حكومتداري يوسف پيامبر و سپس روحيه ظلمستيزي و قيامخواهانه مختار نقش موثري در روند قيام ملتهاي عربي داشته است و از همينرو بود كه برخي حكام عرب كه امروز يا نيستند يا پايههاي حكومت خود را سست و متزلزل ميبينند مجازاتهاي سنگيني براي خريد و فروش وحتي تماشاي آن سريالها وضع ميكردند! و البته آنقدر از عمق تاثير گذاري آن سريالها به وحشت افتاده بودند كه سريعا دستور ساخت سريالهاي مشابه با محتواي متفاوت و بر اساس منافع يا منابع تحريف شده و ناسالم خود را دادند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|





