|فريال مهدوي|زن يا مرد هركدام به تنهايي ناقص و ناتمام‌اند، از طرفي به‌طور فطري تمام انسان‌‌ها از نقص گريزانند و خواستار تكامل و پيشرفت هستند و اما اين تكامل مي‌تواند شاخه‌هاي مختلفي داشته باشد و يكي از مهم‌ترين و شايد اساسي‌ترين شاخه‌هاي آن تكامل از راه ازدواج است. زن و مرد به سان قطعات پازل هستند كه هيچ كدام به تنهايي كامل نيستند و مجموعاً باهم كامل مي‌شوند. حال اين سوال پيش مي‌آيد كه اگر ازدواج تا اين‌اندازه مهم و تكامل بخش است، پس چرا حاصل برخي ازدواج‌‌ها جز پريشاني و بدبختي و تباهي نيست؟

 

پاسخ اين سوال واضح است، تكامل مورد بحث ما زماني صورت خواهد گرفت كه ملاك و معيارهاي آن درست بوده باشند و زوج‌‌ها متناسب و هم كفو باشند، در غير اين صورت نتيجه زندگي مشترك بدبختي و تباهي است. اما نكته‌هايي طلايي وجود دارند كه رعايت آنها سبب كاميابي و خوشبختي خانواده خواهد شد. از همين رو، از اين شماره به بعد نكاتي را در اين رابطه خواهيم نگاشت تا بلكه بتوانيم زندگي شيرين‌تري را پيش رو داشته باشيم.

 

از ابراز محبت نسبت به يك ديگر دريغ نكنيد

برخي از ما بارها ديده‌ايم كه وقتي از زنان سوال مي‌شود كه همسرتان شما را دوست دارد يا خير؟ در جواب مي‌گويند: نمي‌دانم. هنوز مطمئن نيستم! شوهرم تا به حال به من ابراز نكرده است. اگر او من را دوست داشت، حداقل يكي دو بار محبت و عشقش را ابراز مي‌كرد، اما تابه حال چنين اتفاقي نيفتاده است.

 

ببينيد! اين جملات و ده‌ها و صدها جمله نظير آن از جمله درد دل‌ها و گله‌هاي زناني است كه شوهران‌شان از ابراز محبت نسبت به آنها حتي اگر در قالب يك جمله كوتاه باشد، دريغ كرده‌اند. وقتي شما محبت خود را نسبت به همسرتان ابراز نمي‌كنيد، او نمي‌تواند باور داشته باشد كه او را دوست داريد.

 

پس تا زماني كه از اين لحاظ مطمئن نشود‌، نسبت به زندگي دل‌گرم نخواهد بود و وظايف و مسئوليت‌هايش را در منزل به خوبي انجام نمي‌دهد.
زن‌ها شديداً تمايل دارند كه همسران‌شان به آنها ابراز عشق و محبت كنند، اما متاسفانه مردها اغلب تودار بوده و از گفتن جملات محبت آميز نسبت به همسران‌شان كوتاهي مي‌كنند.

 

حضرت محمد(ص) مي‌فرمايد: «وقتي مردي به همسرش مي‌گويد دوستت دارم او هرگز اين جمله را فراموش نمي‌كند.»

پس هميشه به‌خاطر بسپاريم كه همين جملات به ظاهر ساده و معمولي چه تاثير عميقي بر روح و روان زن مي‌گذارند.

گفتن اين جملات براي هيچ مردي دشوار نيستند، خيلي راحت مي‌توان به گفتن آنها عادت كرد، اما متاسفانه برخي از مردان، نوازش، بوسه، ابراز محبت و... را خلاف شأن و منزلت مرد مي‌دانند و آن را كار احمقانه‌اي تصور مي‌كنند در حالي كه درست برعكس است.

برخي ديگر نيز تصور مي‌كنند كه كاركردن و پول درآوردن به معني دوست داشتن همسر است، ديگر چه ضرورتي وجود دارد كه مستقيما اين مطلب را نزد او ابراز داشت؟! لازم است بدانيم كه تا زماني كه محبت خود را ابراز نكنيم، محبت زيادي از طرف همسرمان دريافت نخواهيم كرد.

اين فرمول را هميشه به‌خاطر بسپاريد كه «محبت، محبت مي‌آورد.» محبت يعني دوست داشتن و دوست داشتن يعني پذيرش همسر همان‌گونه كه هست، بدون چون و چرا.

تا زماني كه شما نتوانيد اين نيرو را انتقال دهيد، نمي‌توانيد دوست داشتن را تجربه كنيد. بعضي از مردها معتقدند كه همسرشان بايد از روي زحماتي كه براي آنها مي‌كشند، بفهمند كه شوهرانشان دوست‌شان دارند.

در واقع اين مردها هستند كه فراموش كرده‌اند كه يك زن هر چقدر هم شوهرش برايش زحمت بكشد، هرچقدر برايش وسايل و امكانات تهيه كند و... باز هم از او انتظار ابراز محبت دارد و مي‌خواهد از زبان او بشنود كه تا چه‌اندازه او را دوست دارد.

اين كار براي هيچ كدام از زوج‌‌ها خرجي دربر ندارد، پس چرا زندگي را به كام يكديگر تلخ مي‌كنند؟ چرا خساست به خرج مي‌دهند و از بخشش محبت نسبت به هم دريغ مي‌ورزند؟

اگر بخواهيم كه زندگي‌مان شيرين شود، اگر بخواهيم از زندگي لذت ببريم، اگر بخواهيم در زندگي زناشويي‌مان موفق باشيم، يكي از مهم‌ترين راهكارهايش اين است كه همين حالا تصميم بگيريم كه صادقانه به همسرمان بگوييم: «دوستت داريم» و به آن عادت كنيم.

 

عاشق هم باشيد

عاشقانه به هم نگاه كنيد. نحوه نگرش هر شخصي به ديگري، به چگونه بودن خود او بستگي دارد نه به چگونه بودن طرف مقابلش. بنابراين در جست‌وجوي شمردن عيب‌هاي همديگر نباشيد. شيفتگي زماني حاصل مي‌شود كه فكر كنيد همسرتان فردي باشكوه، ناب و صميمي و خوش اخلاق و باهوش است.

 

اين شيوه نگريستن به زندگي به ما مي‌آموزد تا به جاي اين‌كه عشق را جست‌وجو كنيم، با عشق و محبت به زندگي نگاه كنيم. زبان نگاه، زبان موثري است. شما هم با نگاه كردن به طرف مقابلتان به او مي‌فهمانيد كه به صحبت كردن با او علاقه‌مند هستيد.

 

اگر او سخن مي‌گويد، شما هم باشيد و به صورت و چشم او نگاه كنيد، اين حالات شما اثر معجزه‌انگيزي در ايجاد صميميت و عشق ميان شما دارد.

ميل به صميميت نه تنها جنبه جسمي ندارد بلكه جنبه رواني نيز دارد. علاوه بر اين اغلب در يك زوج عاشق، شاهد به وجود آمدن زبان رمزي و عبارت‌هاي محرمانه‌اي هستيم كه افراد ديگر قادر به درك آن نيستند و شيطنت‌ها، اشاره‌ها و كنايه‌هايي ميان آنان وجود دارد كه فقط عشاق آن را مي‌فهمند.

 

فراموش نكنيم كه همه ما ازدواج مي‌كنيم تا لذت خوشبختي را بچشيم؛ ازدواج مي‌كنيم تا به تسكين و آرامش جسمي و روحي برسيم. همه ما نياز داريم كه دوست بداريم و دوست داشته شويم. يا دوست داريم محبت كنيم و محبت ببينيم. اينها نيازهاي اساسي روان هرانساني است. وقتي دو نفر با هم ازدواج مي‌كنند، دقيقا با همين انگيزه‌ها ازدواج مي‌كنند، اما وقتي چند ماه اول با شادابي و نشاط مي‌گذرد، متاسفانه كم‌كم انرژي‌‌ها تخليه شده و آن همه شور و نشاط فروكش مي‌كند و (برخي از ازدواج‌‌ها) به تضاد و اختلاف و ناراحتي و بي‌تفاوتي كشيده مي‌شوند.

 

حال اين سوال پيش مي‌آيد كه چرا آن همه شور و نشاط به بي‌تفاوتي و نزاع و حتي گاهاً طلاق كشيده مي‌شود؟

پاسخ اين سوال راز گرانبهايي است كه همه زوج‌ها بايد آن را بدانند و آن اين است كه: «براي دوام عشق بايد تلاش كرد.»عشق در لحظه‌اي متولد مي‌شود كه بسيار جذاب و وصف‌ناپذير است، اما اين احساس ضامن دوام و بقاي آن نيست. به قول اريك فروم هر چيزي را كه مي‌خواهيد ماندگار باشد، بايد از آن مراقبت كنيد، براي آن دلسوز باشيد و آفاتش را دفع كنيد.

اگر نسبت به خواسته‌هاي منطقي همسرمان بي‌تفاوت باشيم، غير مسئولانه عمل كرده‌ايم و همين مسئله كم‌كم سبب خواهد شد كه او هم نسبت به ما بي‌تفاوت باشد و به همين راحتي يكي از عوامل مرگ تدريجي زندگي مشترك‌مان رشد خواهد كرد. راز ديگري كه همه همسران ناگزير آن را ياد مي‌گيرند، اين است كه:

 

«عشق از مجراي شناخت تغذيه مي‌شود.» پس بكوشيد همسرتان را خوب بشناسيد‌، زيرا كشف اخلاق و صفات پسنديده او عشق و علاقه شما را بيش‌تر مي‌كند و براي نقاط ضعفش راهكارهايي را پيدا خواهيد كرد، در اين صورت زندگي روز به روز شيرين‌تر مي‌شود. آمارهاي كارشناسان نشان مي‌دهند كه عمده اختلافات زوج‌ها در سه سال اول زندگي بروز مي‌كنند و دليل آن هم نبود شناخت كافي آنها از هم ديگر است.

 

آنها چون شناخت كافي از يك ديگر ندارند، سليقه‌ها و علايق هم را نمي‌شناسند، نمي‌دانند كه همسرشان نسبت به چه چيزهايي حساس است، در نتيجه در طول شبانه‌روز يا حداقل در طول هفته در حين كارهاي روزمره جرياناتي پيش خواهد آمد كه يكي از طرفين نسبت به آن حساسيت دارند و همين امر مقدمه اختلاف خواهد شد.

 

مثلا مردِ خانه آدمِ نامنظمي است ولي براي زنِ خانه هيچ چيز عذاب‌آورتر از بي‌نظمي نيست، زن براي شام غذاي مورد علاقه‌اش را پخته است در حالي كه اين غذا براي مرد خانه چندش‌آور است و...

 

ناگفته پيداست كه تكرار اين حساسيت‌ها اختلافات را وسيع‌تر و عميق‌تر مي‌كند و عدم تكرار آنها زندگي مشترك را يك گام كامل‌تر مي‌كند.

اكنون كمي بينديشيد كه چقدر به زندگي مشترك‌تان علاقه‌منديد و چه قدر همسرتان را دوست داريد؟ آيا اصولاً حفظ و دوام زندگي مشترك براي‌تان مهم بوده است؟ هنگام بروز مشكلات چه اقداماتي انجام داده‌ايد و...

 

 

< قبلی		بعدی >