|  شادي كابياني  |چهار سال از عمر جشنواره‌اي به نام تجسمي كه حرف و حديث‌هاي زيادي را به دنبال خود داشت مي‌گذرد؛ جشنواره‌اي نوپا كه براي كسب جايگاه و نحوه برگزاري تلاش مي‌كرد.   اين جشنواره نيز همانند ديگر جشنواره‌هاي هنري كشور، كرد فعاليت يكساله هنرمندان تجسمي است. اگرچه در ابتداي برگزاري اين جشنواره بسياري از كارشناسان هنري بر اين باور بودند كه برگزاري چنين جشنواره‌اي با توجه به اين‌كه، هر دو ماه يك‌بار در كشور جشنواره‌هاي تخصصي تجسمي برگزار مي‌شود، فقط هدر دادن بودجه است، ولي وجود اين جشنواره هم خالي از اعتبار نبود.

 

 

اين جشنواره در سه سال گذشته فرصتي مناسب براي جمع‌آوري اعتبار براي خود داشت؛ آزمون و خطا‌هاي بسياري كرد تا به كلاس چهارم رسيد. در اين دوره از جشنواره اين اميد مي‌رفت كه جشنواره‌اي تاثيرگذار و قابل توجه در بخش داخلي و خارجي باشد. چرا كه اين جشنواره تا به امروز به دور از حاشيه، توانسته است راه خود را در ميان ديگر جشنواره‌هاي هنري باز كند.

 

اما با برگزاري اين جشنواره و اعلام رسمي اخبار آن، آن چيزي كه در وهله اول به چشم مي‌خورد، ارايه آمار از شركت‌كنندگان و مقايسه آن با شركت‌كنندگان سال گذشته بود.  چهارمين جشنواره تجسمي فجر هم مي‌توانست از حضور نام آوران اين عرصه بهره ببرد. اما اين جشنواره هم نمي‌خواهد، همانند ديگر جشنواره‌هاي هنري كشور (فيلم و تئاتر) مجالي براي هنرنمايي زبدگان بين‌المللي خود باشد.

 

بررسي پرونده كاري سه سال گذشته جشنواره تجسمي فجر نشان از آن است، اين جشنواره هرساله فقط تعداد شركت‌كنندگان خود را افزايش داده، هدف و خط فكري خاصي را دنبال نكرده است. اين جشنواره در چهارسال گذشته خود مي‌توانست از حضور بزرگان و نام آوران سود ببرد چرا كه اعتبار هر جشنواره به حضور بزرگان آن جشنواره است.

 

حضور بزرگان در كنار جوانان هميشه توانسته است، موجي تاثيرگذار را فراهم كند.  بسياري از هنرمندان تجسمي كه نام آنها جزو افتخار آفرينان بين‌المللي ثبت شده است در چهار سال گذشته حتي حاضر به شركت آثار خود در بخش نمايش آثار نبودند، چه برسدبه حضور در بخش فروش و اكسپو.

 

چهارمين جشنواره تجسمي فجردر حالي آغاز به كار مي‌كند كه نه تنها دوسالانه‌هاي تخصصي در مقايسه با آن به عنوان محلي براي شناخته شدن استعداد‌هاي جوان به شمار مي‌رفتند، بلكه فستيوال‌هاي خارجي و نمايشگاه‌هاي فروش در سال‌هاي اخير در خاورميانه و كشور‌هاي ديگر همچون تركيه (استانبول)، دوبي، ابوظبي و حتي چين به دليل حضور نمايشگاه‌هاي گردانان برتر و با تجربه،

 

جوايز ارزنده و مناسب و حمايت از جريان‌هاي هنري سبب حضور گالري داران بين‌المللي و هنرمندان بين‌المللي در كشور خود شده‌اند. اما جشنواره تجسمي فجر، فقط در چند رشته وآن هم اندك پذيراي ميهمانان بين‌الملل بوده است و در اين ميان فقط به ارايه آمار و ارقام شركت كنند گان بسنده كرده است.

< قبلی		بعدی >