سعيد نفيسي، استاد برجسته و اديب، روزنامه‌نگار، تاريخدان و از نمونه مفاخر برجسته ايران زمين است. اين استاد گرانقدر در چنين روزي در سال 1274 ديده به جهان گشود. نفيسي در كشورهاي فرانسه و سوئيس به تحصيل پرداخت و پس از بازگشت به وطن مدتي رياست دانشكده حقوق و سپس دانشكده ادبيات را به عهده داشت.  او كه از اعضاي پيوسته فرهنگستان ايران بود، در بسياري از موسسات فرهنگي و دانشگاه‌هاي اروپايي و آسيايي در رشته تاريخ ادبيات، تاريخ تصوف و ملل و دروس ديگر تدريس كرد و مقاله‌ها و كتاب‌هاي بسياري بالغ بر صد و چند جلد كتاب و ده‌ها آثار چاپ نشده منتشر ساخت. 

 

نفيسي در سال 1297 به گروه نويسندگان «دانشكده» پيوست و در مدت يك سالي كه اين مجله داير بود با ملك‌الشعراي بهار همكاري كرد.  او همچنين مديريت مجله فلاحت و تجارت در زمان اشتغال در وزارت فلاحت و تجارت و فوايد عامه و در سال 1301 سردبيري مجله ادبي پرتو با مديريت ميرزا محمد عليخان واله خراساني و مدتي مديريت و نويسندگي مجله شرق را به عهده داشت. او همچنين در سال 1340 ش. در راديو برنامه يادداشت‌هاي يك استاد را كه راجع به شرح حال چند تن ازبزرگان علم و ادب بود، به‌مدت دو سال اجرا كرد.

 

استاد سعيد نفيسي در تاريخ ۲۲ آبان ۱۳۴۵ خورشيدي، بر اثر بيماري آسم و قولنج درگذشت.  يكي از ويژگي‌هاي او تنوع كاري، وسعت دانش و قلم شيوايش بود. تحقيقات ادبي، بررسي‌هاي تاريخي، تصحيح متون نظم و نثر، فرهنگ‌نويسي، ترجمه از زبان‌هاي اروپايي، كتاب‌شناسي، روزنامه‌نگاري، تاريخ ادبيات‌نويسي و داستان‌نويسي و... همگي از نمونه فعاليت‌هاي او هستند.

 

نثر استاد نفيسي ساده، شيوا، بي‌تكلف و با لطف بيان همراه و همساز است. دكتر رضاده شفق در اين باره مي‌گويد: «شيوه نفيسي، در نتيجه نيم قرن آزمايش دمادم و نويسندگي پياپي توام بامطالعه و مقايسه سبك‌هاي گوناگون ادوار مختلف، در نغزنگاري و تنسيق لغات و عبارات به مرحله رسيده بود كه مي‌توان آن را، بي‌اغراق بهترين نمونه نثر فارسي شمرد.»

 

< قبلی		بعدی >