محمد قادري:آنگاه كه درهاي رحمت الهي به روي اهل زمين گشوده شد و لطف بيكران پروردگار عالميان بناي باريدن گرفت‏، جبراييل امين بر ستوده‌ترين انسان روي زمين نازل شد و نداي «اقرإ باسم ربك الذي خلق» را در گوش او زمزمه كرد و همان‌گاه بود كه دوران جديدي براي فرزندان آدم آغاز شد، آغازي كه اگر درست فهم شود، انجام مطلوبي را كه خالق متعال براي بندگانش در نظر گرفته است‏، تحقق خواهد يافت و ابنای بشر در بهشت برين جاودانه خواهند شد.

 

زبان از سخن راندن در اين باره و در باب اهميت ويژه بعثت آخرين رسول الهي اگر چه قاصر است و البته مطالب درخور، بسيار، اما در اين مقال برآنم تا كليتي از آنچه از بعثت و اصل نبوت مدنظر بوده را مرور كنم. براي اثبات نبوت، متكلمان، حكماي الهي و عرفا هركدام راهي را برگزيده‌اند. اهل كلام مطابق قاعده لطف الهي مي‌گويند: كه فرستادن نبي براي صانع عالم واجب بوده اما حكماي الهي براي اثبات نبوت با تكيه بر مدني‌الطبع بودن انسان مي‌گويند از آن‌جا كه آدمي بر سرشت اجتماعي آفريده شده است ناگزير به تعامل است و تعامل نيز نيازمند تعادل است و يك جامعه براي اين‌كه به تعادل برسد نيازمند قانون است.

 

بي‌شك قانوني مي‌تواند متعادل باشد كه منشأ الهي داشته و واضع آن الهي باشد از اين‌روست كه پروردگار جهان براي وساطت ميان موجود عالي و داني و تعليم قوانين الهي براي متعادل كردن جامعه مبعوث مي‌شود. اما عرفا براي اثبات نبوت راه ديگري را برگزيده‌اند عرفا مي‌گويند هرگاه دو چيز كه در ميان آنها از حيث بلندي و پستي، غايت بُعد وجود داشته باشد به ناچار واسطه و رابطه‌اي ميان آن دو لازم است تا وجود سافل را به وجود عالي پيوند دهد از اين روست كه پيامبران كه اشرف انسان‌ها هستند واسطه فيوضات رباني شده تا خلق بتواند ‌به واسطه آنها به وصال حق برسد.

اهداف و فوايد نبوت

در نگاهي عام‌تر اما خداوند متعال در يك جهان‌بيني گسترده والا و شكوهمند اهداف بلند و فوايد متعددي را در ارسال پيام‌آوران براي شكوفا كردن بنيه علمي و عملي انسان در نظر گرفته است تا او را به ملاقات با خدا و بالاترين مقام ممكن ارتقا بخشد. از نگاه قرآني اگر بخواهيم به فوايد نبوت و بعثت انبيا نگاه كنيم مي‌توانيم به اهداف ذيل به صورت فهرست‌وار اشاره كنيم :

 

1- تعليم دست نيافتني‌ها «يعلمكم مالم تكونوا تعلمون»  (بقره/ 151)

2- تكامل عقل «يعلمهم الكتاب والحكمه»  (آل‌عمران/ 164)

3- برپاداري قسط «ليقوم الناس بالقسط (حدید/ 25)

4- نجات از تاريكي‌ها «لتخرج الناس من الظلمات الي‌نور» (ابراهيم/ 1)

5- پرستش خدا و پرهيز از طاغوت «ان اعبدوا‌ الله و اجتنبوا الطاغوت» (نحل/ 36)

6- داوري در اختلاف‌هاي مردم «ليحكم بين الناس فيما اختلفوا» (بقره/ 213)

7- دعوت به حيات برتر و سازنده «استجيبو‌ا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم» (انفال/ 24)

8- يادآوري نعمت‌ها «فاذكروا الاء‌الله لعلكم تفلحون» (اعراف/ 69)

9- سفارش به اخلاق ستوده (اعراف/74)

10- آزادي انسان «ويضع عنهم اصرهم و الاغلال التي كانت عليهم»  (اعراف/ 157)

و آخر اين‌كه انشاءالله در لحظه‌اي كه فرشته مرگ بر بالينمان حاضر مي‌شود آن‌گونه باشيم كه پيامبر رأفت و رحمت از ما راضي و خشنود باشد.

 

 

< قبلی		بعدی >