| فاطمه مروي |يا شديدالقوي و يا شديدالمحال يا عزيز يا عزيز يا عزيز ذلت بعظمتک جميع خلقك فاكفني شر خلقك يا محسن يا مجمل يا مفضل يا لااله‌الا انت سبحانك اني كنت من‌الظالمين فاستجبناله و نجيناه من‌الغم و كذالك ننجي‌المومنين و صلي‌الله علي‌محمد وآله‌الطيبين الطاهرين.اين دعايي است كه در كتب ادعيه براي محفوظ ماندن از بلاها توصيه شده در روزهاي ماه صفر 10 مرتبه خوانده شود.

هرچند ماه صفر به نحس بودن معروف شده است ولي روايت خاصي در اين زمينه از معصومين در دست نیست و مرحوم ملكي تبريزي در كتاب شريف‌المراقبات احتمال مي‌دهد نحس دانستن اين ماه به خصوص روز چهارشنبه آخر آن به دليل واقع شدن وفات رسول خدا(ص) در آن باشد و روایت را از قول آن حضرت نقل مي‌كند كه فرمود:

«هركس مرا به خروج ماه صفر مژده دهد، او را مژده بهشت مي‌دهم». و اضافه مي‌كند «اگر اين حديث صحيح باشد بر انساني كه اهل مراقبه است لازم است از اين ماه با آنچه سزاوار آن است استقبال كند و آن را موسم مصيبت‌هاي بزرگ بداند و با خداوند عزوجل در مصيبت از دست دادن پيامبر(ص) و بركات وجود ايشان و فتنه‌هاي امت و سركشي منافقان مناجات كند».

همچنين ماه صفر مصادف با ايام اسارت آل‌پيامبر(ص) و اربعين حسيني(ع) است اگر انسان توجه به سنگيني غم‌هاي وارد شده بر خاندان عصمت و طهارت(ع) در اين ايام داشته باشد و خود را شريك در غم و مصيبتشان بداند نه تنها اين ماه برايش نحس نيست بلكه بركت انس و الفت با اولياي الهي را نيز همراه دارد و اين عين سعادت است.

آنچه مسلم است هر روز و هر ساعتي از عمر انسان مي‌تواند نحس يا مبارك و فرخنده باشد و اين موضوع ارتباط مستقيم با اعمال و رفتار و نيات خود فرد دارد. در آيات شريف قرآن كريم در چند مورد سخن از نحوست به ميان آمده كه در تمام آنها بحث از نزول عذاب بر كافران و گناهكاران است.

انا ارسلنا عليهم ريحا صرصرا في يوم نحس مستمر. (آيه 19 سوره مباركه قمر)ما بر آنها (قوم عاد) تند بادي را در روز نحسي مستمر فرستاديم.سيدبن طاووس براي روز سوم ماه صفر دو ركعت نماز در ركعت اول حمد و سوره فتح و در ركعت دوم حمد و سوره توحيد را روايت كرده و بعد از سلام اين نماز صد مرتبه صلوات و صد مرتبه اللهم العن آل ابي‌سفيان و صد مرتبه استغفار وارد شده است.